Fundacja EX LEGE - Babeszjoza - czy ten kleszcz taki straszny, jak go malują?

Strona używa ciasteczek (cookies).


foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

Fundacja Ex Lege  

 

  Nasze aukcje na Allegro

  sklep 160 1

  Fanimani

safe animal 160x256

dla zwierzaka 160

Newsletter




Joomla Extensions powered by Joobi

Niewiele jest chorób psów, które tak silnie są obecne w społecznej świadomości. Babeszjoza, bo o niej mowa, zwana także „odkleszczówką” jest chorobą pierwotniaczą przenoszoną przez kleszcze. Pierwotniaki Babesia canis przedostają się do krwiobiegu zwierzęcia bezpośrednio z wbitych w skórę kleszczy razem z ich śliną. W organizmie pasożyt przechodzi dość skomplikowany cykl rozwojowy, którego najistotniejsze etapy przebiegają we wnętrzu krwinek czerwonych (erytrocytów) prowadząc do ich zniszczenia. Uwalniająca się hemoglobina (czerwony barwnik krwinek, decydujący o kolorze krwi, jego zdaniem jest transport tlenu i dwutlenku węgla) jest jednym z najsilniejszych pirogenów a więc substancji wywołujących gorączkę. Dlatego też jednym z pierwszych objawów babeszjozy jest wysoka gorączka.
Działanie pierwotniaka B.canis nie ogranicza się jedynie do wystąpienia gorączki. Chore zwierzę staje się przede wszystkim z godziny na godzinę apatyczne, co na ogół zaczyna niepokoić właścicieli . Tym niemniej podczas silnych upałów wspomniany objaw może być mylony z przegrzaniem psa i poszukiwaniem przez niego chłodnego miejsca do leżenia. Jednakże zmierzenie w tym czasie temperatury mogłoby wykazać gorączkę rzędu 40 C i powyżej. Na ogół stan zwierzęcia pogarsza się z dnia na dzień, a nawet z godziny na godzinę. W przebiegu choroby dochodzi do powstania licznych zmian zagrażających bezpośrednio życiu lub zdrowiu psa. Oprócz anemii będącej skutkiem niszczenia erytrocytów, w naczyniach krwionośnych rozwija się DIC (czyli tzw. wewnątrznaczyniowy zespół wykrzepiania). DIC angażuje płytki krwi przez co w badaniu hematologicznym krwi także ich ilość jest bardzo niska. Innym następstwem wspomnianego procesu jest szybko rozwijające się uszkodzenie nerek. Sam mocz przybiera barwę od jasno pomarańczowej do ciemnobrązowej, przypominającej mocną herbatę. Wspomniana hemoglobinuria (obecność barwników krwi w moczu w tym wypadku pochodzących z niszczonych krwinek czerwonych) jest niekiedy uważna za pierwszy i decydujący o rozpoznaniu babeszjozy objaw. Nie zawsze jednak zmiana barwa moczu pojawia się odpowiednio szybko, przez co zwierzę może nie być przez przez pewien właściwie zdiagnozowane i leczone. Uszkodzeniu ulega również wątroba przez co min. w zaawansowanych stadiach babeszjozy pojawia się żółtaczka (czyli żółte zabarwienie błony śluzowych, białkówek oczu oraz skóry).
Rozpoznanie babeszjozy opiera się o dokładne badanie kliniczne oraz badania hematologiczne (badania krwi). Obraz morfologii krwi chorego zwierzęcia ulega zmianie – przede wszystkim obserwuje się spadek parametrów czerwonokrwinkowych (zmniejsza się liczba erytrocytów, spada hematokryt i zawartość hemoglobiny, obserwuje się też duży spadek liczby płytek krwi). Zmiany te mogą być mniej wyrażane u zwierząt silnie odwodnionych. Decydującym badaniem jest obserwacja zabarwionego rozmazu krwi, który może ujawnić obecność sporozoitów czyli form rozwojowych pierwotniaka obecnych wewnątrz krwinek. Badanie biochemiczne surowicy krwi wykazuje na ogół podwyższenie parametrów wątrobowych (ALT, AST) oraz kreatyniny i mocznika co świadczyć może o różnego stopnia uszkodzeniu wątroby i nerek.

Leczenie należy podjąć niezwłocznie dlatego też zwierzę,u którego wystąpił któryś z opisywanych wcześniej objawów powinno zostać dostarczone jak najszybciej do gabinetu weterynaryjnego, gdzie zostanie zdiagnozowane i poddane odpowiedniej terapii.
Leczenie jest na ogół wielotorowe. Oprócz leków zwalczających pierwotniaka podaje się na ogół preparaty wspomagające pracę nerek i wątroby, środki przeciwzapalne oraz dużą ilość płynów. W skrajnych przypadkach konieczna jest transfuzja krwi. Nieleczona babeszjoza zawsze kończy się śmiercią zwierzęcia zaś późne rozpoznanie lub zastosowanie nieodpowiedniej terapii znacząco obniża szanse zwierzęcia na wyzdrowienie. Przechorowanie babeszjozy nie powoduje powstania odporności zaś każda kolejna inwazja B.canis przebiega na ogół znacznie ciężej.

Spośród dostępnych metod zapobiegania wystąpienia babeszjozy u psów najskuteczniejsza wydaje się być profilaktyka przeciw kleszczowa. Wspomniany pajęczak przenosi także wiele innych chorób takich jak kleszczowe zapalenie mózgu czy borelioza która z powodu podobnego brzmienia nazwy jest często mylona z babeszjozą (borelioza jest groźną chorobą bakteryjną przebiegającą najczęściej w formie stawowej lub nerwowej).

Na rynku obecnych jest wiele preparatów służących do zwalczania inwazji kleszczy. Ich rodzaj powinien być indywidualnie dobrany do określonego psa mając na uwadze takie zmienne jak długość i rodzaj sierści, tryb życia, wiek. O pomoc w wyborze odpowiedniego środka można zgłosić się do lekarza weterynarii. Istnieje wiele mitów dotyczących niskiej skuteczności preparatów przeciw kleszczowych. Bardzo istotne jest stosowanie ich ściśle zgodnie z zaleceniami producenta, który określa sposób użycia (należy robić to bardzo starannie), czasu działania oraz zwracać uwagę na wszelkie sytuacje mogące wpływać na ich skuteczność co na ogół jest bardzo dobrze opisane w instrukcji użytkowania. Niekiedy stosuje się dwie metody jednocześnie np. obroża i preparat typu spot – on lub obroża i preparat doustny. Niestety w przypadku silnej ekspozycji na dużą ilość kleszczy zawsze istnieje możliwość, że pojedyncze osobniki zdołają przytwierdzić się do skóry zwierzęcia. Na ogół szybko giną, a ich liczba jest znacznie mniejsza niż gdyby nie zastosowano żadnych środków ochronnych. Należy wyraźnie podkreślić, że użycie nawet najsilniejszych i najlepszych preparatów przeciw kleszczowych nie zwalnia właściciela od starannej kontroli skóry zwierzęcia zwłaszcza gdy przebywało ono w lesie lub na terenach do niego przylegających. Istnieje też popularne twierdzenie mówiąc o konieczności profilaktyki przeciw kleszczowej w okresie wiosna – lato – jesień. Niestety kleszcze wybudzają się z hibernacji już przy temperaturze 4 C, a żerować zaczynają już w temperaturze oscylującej wokół 10 C. W związku z ocieplaniem klimatu taka sytuacji może mieć miejsce nawet podczas kalendarzowej zimy.
Podsumowując, babeszjoza jest sporym problemem, któremu najlepiej zapobiegać poprzez stosowanie odpowiednich środków przeciw kleszczowych i staranną kontrolę skóry zwierzęcia. W przypadku jej wystąpienia nie wolno czekać z podjęciem właściwej terapii gdyż może to oznaczać śmierć zwierzęcia.

facebook logo twitter logo youtube logo instagram logo